بوی گیسوان تئاتر

سایت من

حسن شریعتی — 2008-07-13T20:07:00+01:00

سایت من با عنوان

http://www.hasanshariati.com

افتتاح شد.

روز جهانی تئاتر

حسن شریعتی — 2008-04-27T01:04:00+01:00

از قدیم الایام روز جهانی تئاتر روز مضحک وبی خاصیتی بود. روز آمیزش تفکرهای باد آورده بدزا بد بو.

روزی که هر صاحب منصب اهل هنری که بر اریکه این هنر نگون بخت تکیه زد. خودمانی گفته به آن تر زدو رفت. از عهد دیونیزوس گرفته که با کشتن بزی به تکریم هنر پرداختن یعنی کسی را قربانی کردن. به قول حافظ قرعه فال نگون بختی به نام تراگودیای بیچاره افتاد وهرچه مع مع کرد که ای اهل هنر شما بانگ نوشانوش شراب سردهید وبگذارید چند صباحی ما در این عالم امکان خوش بگذرانیم ودست آخر نصیب گرگ خواهیم شد پس دست از سر کچل مبارک ما بردارید تا شاخ به یک جایتان نکردیم ونام هنر تان را به غارت نبردیم.اما دریغ که اهل یونان همین پدر سوختگان فلسفه وقانون در مستی مست نام هنر را به آواز بز تبدیل کردند والبته که هنر هم در همه اعصار برای شانس خود بز آورد وبدبخت تر آنکه همین بز ریشان در عرصه تئاتر تمامی اقالیم جهان سکان هدایت هنر تئاتر را به دست گرفتند و به جای آنکه بر گردن اهل ذوقش در ومروارید سینه ریز سازند برگردن اهل خرد پشکل آویز انداختند وداد بهبه وچه چه سر دادند که این یادگار گرانبهایی دانایی است که از رشته رشته کلام ارسطو بیرون کشیدیم.

القصه

روزجهانی تئاتر در مملکت ما هم حرمتی پیدا کرد و و البته این بماند تا فصل دگر

مردانه

حسن شریعتی — 2008-03-09T04:03:00+01:00

آنها که برای غیر سرمایه شدند

در خانه برای دشمنان دایه شدند

هنگامه ی لاف داد مردانه زدند

هنگامه ی جنگ فاقد خایه شدند

***

همخانه

حسن شریعتی — 2008-03-04T18:03:00+01:00

ای دوست برای دشمنان دایه مشو

در خانه بیگانه تو سرمایه مشو

یک کاسه آب هست درسفره ما

همخانه من بمان وهمسایه مشو

اصلاح طلب

حسن شریعتی — 2008-02-06T02:02:00+01:00

چون اهل ادب باشم اصلاح طلب باشم

ور نه پی یک من جو در پیت حلب باشم

یاران همه بگرفتند صدها زن وصد خانه

پنجاه رسید ومن ای وای عزب باشم

این جامعه جلاد است رحمی نکند هش دار

من در پی اصلاح اوضاع شغب باشم

آب از سر من بگذشت آواره جوبارم

عریان وبرهنه پا در فکر لقب باشم

دین من و الزامش بر باد فنا دادی

ای ناظر بد طینت خواهی که عرب باشم؟

می گویم وبعد از من گویند به دورانها

چون اهل ادب باشم اصلاح طلب باشم

بزن

حسن شریعتی — 2008-01-28T19:01:00+01:00

بارم به خانه چون نبری جفتکی بزن

ماچم به کوچه گر ندهی چشمکی بزن

تلخ است چای ادثه وقتی که نیستی

جای نبات وقند وشکر پولکی بزن

عرعرمکن به باغ وبهار قاطر چموش

همساز خر از ته خط سوتکی بزن

گندم اگر نرست به مرداب زندگی

در دشت دیم خاطره انگولکی بزن

کرم کدو به جان تو جا خوش نموده است

آری به کون وخویش وکدو سیخکی بزن

گفتی دلت گرفت عزیزم به دشت باز

آروغکی چس خفکی گوزکی بزن

محرم

حسن شریعتی — 2008-01-11T01:01:00+01:00

باز برگ دل تاریخ ورق خواهد خورد

شمر بر پیکر پاک تو عرق خواهد خورد

روز پیراهن شب پوشد وشب از پی روز

به عزای تو مگر خون شفق خواهد خورد

این چه داغی است به پیشانی ابنای بشر

که جهان دگری نیک خلق خواهد شد

...

می ترسم

حسن شریعتی — 2008-01-02T04:01:00+01:00

درشب از جیغ وسوت می ترسم

مثل ازسگ سکوت می ترسم

کاج ها سبز ساده وصافند

از درختان توت می ترسم

عمه ات ماند در حوالی دل

پس چرا از عموت می ترسم

سازدل کوک کن به زخمه تار

آخ من از فلوت می ترسم

توبیا تو بیا به خانه ی ما

خالی است -و -

به موت می ترسم

***

گفته بودی دعات کنم مخند

در نماز از قنوت می ترسم

پدر - بم - من

حسن شریعتی — 2007-12-25T21:12:00+01:00

پدرم ۵ روز قبل از زلزله بم سکته کرد ودر هنگامیکه باید استراحت می کرد وبه تفریح مشغول می شد زمینگیر شد.

وبم وارگ آن نیز زمینگیر شدند

ارگ بم از خشت بود وپدرم از جنس کشت و آیش وخاک

پدرم روز قبل از سکته اش به مرمت دره زمین کشاورزی اش مشغول بود

وبم شب قبل از آوارشدنش بر روی دل مردم به رقص وپایکوبی

بم وخانه ایش درست شدند وماند ارگ اش

پدرم ماند با یک عصا ونیمه ای مفلوج

من این احمق ترین موجود زمین چه غلطی کردم نمی دانم

آیا او مرا می بخشد؟

غزل

حسن شریعتی — 2007-10-28T03:10:00+01:00

تشنه منم زدست تو چکه نکرده قطره ای

وضو گرفته ای ولی نماز توست گتره ای

سهم من از زکات تو خون دل است ای ولی

سال به سال روزه ام تا برسد که فطره ای

خشک وخراب آسمان مثل کویر بی کسی

ابر نبود ورعد نه می طلبی تو مِطره ای

آنچه به سر نهاده ای رو سری زنانه است

ریش به آن فزوده ای تا نشوی تو ستره ای

چوب حراج می زنی دین من ودیان خود

همچو زنان نا خلف در پی چیز چتره ای

هستی دراز دستی

حسن شریعتی — 2007-10-27T04:10:00+01:00

سر به بالای سپاه است وکسی هستی نیست

همه مستند وولی حد زن نا مستی نیست

ریش ها بر فک خورشید نجنبد عجبا

که در این شهر مگر والی ناپستی نیست

دستم از تهمت فریاد وفقاهت دوراست

تا به دستم طبقی تیزی خوش دستی نیست

چه کنم جامه تقوا به تنم کوتاه است

شورت وپیراهن وشلوار به پا بستی نیست

پست ها از همه سو جانب پستند روان

حیف از آن پست که بر مسند آن پستی نیست

لر

حسن شریعتی — 2007-08-18T20:08:00+01:00

لر به ضم لام وسکون را را قومی می دانند که از عهد باستاندر ایران ساکن بودند و نسب شان به پار سها ومادها می رسد.(البته بنا به گفته سهراب شاید به زنی فاحشه در شهر بخارا) وعده ای آنها را از پیشدادیان می شناسند واصلا از هالی افسانه می پندارندشان. اما تحقیقات جدید باستانشناسی کلامی که در مرکز غلط ننویسیم ونخوانیم فرهنگستان ساکنند از نیمه عمر بدست آمده با کربن ۱۴ اورانیوم دار در لابلای واژه های مهجور ومتروک این معانی را به قوم لر نسبت دادند که با شرمندگی تمام از برادارانم که من نیز منسوب به آنها هستم واگویه می کنم

احتمالا کلمه لر از حروف ابتدایی بعضی از کلمات زیر تشکیل شده است:

ل: لال به معنی گنگ وحرف نزن وبی حرف وساکت. لالیت در جامعه شناسی یعنی بی ارادگی

له له به معنی مادر ودلسوز وپیشرو در همه امور غیر مربوط به خود

لوند: افتاده بی شیله وپیله مثل علف بهمن که به هر نسیمی برقصد و

لنگ به فتح اول یعنی شل وکم کار

لنگ به ضم اول یعنی دستمال دیگران بودن

لنگ به کسر اول یعنی پای دیگری بودن

لانگ البته این واژه انگلیسی است به معنی محلی شوار یا دراز و کج اقبال

لولو سرخرمن یا خدای وحشت البته خیالی اش که بچه ها را با آن می ترسانند

لوچ به معنی دوبین کسی که چشمش دوتایی می بیند.

لم به معنی تکیه دادن به چیزی ویا کسی

لانه

لوله

لامپ

لیش به معنی بد وزشت وناپسند وکنایه از اعمال منفوره

لئیم

لقمان

لقمه به معنی گدا

لق با پیشوند ماتحت معنی به تخم اسب رستم

لکاته

لالالالا

لی لی به لالا

لیلی ومجنون

لرد ( انگلیسی)

لیر

لیز

لیچار

لامسه

لاکردار

و البته هزاران واژه دیگر

که فی المجلس با کلمات که با حرف را شروع می شوند ترکیب می کنیم ودر آینده نزدیک به خورد خلق الله می دهیم. اما یک چیز را به جد می گویم من از لریتم بیزار شدم

به جون خودم حالا چرا بعدا می گم

رهرو

راه

رفتن

رمه رمیدن

رم کردن

رمبیدن

ریدن

رنگ

رنگ به کسر را

روح

رم

ر یپ

ریق رحمت

ریقو

رواق

رتق وفتق که معنی شق دومش مد نظر است به طریق هوا باد فتق

رفیق

رفاقت

ریح

ربا

روز

روزی

ترکیب در پست آینده بای بای

مست

حسن شریعتی — 2007-07-07T04:07:00+01:00

می گویند شاعر دائم الخمری مدح منصور داونیقی گفت. منصور گفت چیزی بخواه. شاعر گفت : در حالت مستی چون مرا دیدند رهایم كنند وحدم مزنند.

منصور گفت نمی شود حكم خدا را باید اجرا كرد.گفت من همان یك خواسته دارم.منصور به فكر فرو رفت كه چه كند. ناگه سر بركرد وگفت یافتم. می نویسم اگر تو را در حالت مستی گرفتند هشتاد ضربه شلاق به پاداش می نوشی ات بزنند وآنكس كه تو را معرفی كرد به جزای این معرفی یكصد تازیانه تحمل كند.

عقلا گویند هیچ كس از ترس صد تازیانه حاضر به معرفی شاعر مست به حاكم شرع نشد.

شما چه می گویید؟

آسفالت گرم وآسفالت سرد

حسن شریعتی — 2007-06-10T21:06:00+01:00

نمی دانم تا به حال شما پتون توی آسفالت سرد گیر کرده؟!... یعنی چی؟ ها عرض کنم به خدمت شما کسی می داند که آسفالت سرد یعنی چی که لابد از یک دوره ای پایش توی قیر سرد وگرم روزگار گیر کرده باشد وبرای بهبود یعنی کشیدن پایش البته با کفش تلاش به خرج دهد. نویسنده کتاب آسفالت سرد اخیرا در آسفالت کردن دهان مردم موفق نشان داده است وبه تازگی شورایی برای انتشار افکار واندیشه هایش به شمار ۱۵ ترتیب داده تا ملت فهیم ایران به مانند برادر نیاز اف رییس جمهور ترکمنستان که کتاب وزین روح نامه را تقریر کرده وحتی می گویند قبل از نماز علما وفضلا در مساجد مجبور به تلاوت آیات شریفه آن هستند. اهتمام ورزند.

لابد از فردا بچه های مدرسه ای ما به جای خواندن قران قران و یادگیری کتب زبان و... باید آیات واندیشه وانواع روش های آسفالت کردن دهان مردم را بیاموزند.

به یاد دارم روزی پدرم به من گفت :

تو حرف زدن بلد نیستی حرف نزدن هم بلد نیستی.

یکی نیست به این مشاوران محترم رییس جمهور آسفالت کار بگوید آقا شما که مشاوره دادن بلد نیستید .مشاوره ندادن هم بلد نیستید.

آخه رییس جمهور محترم مگر زمان فکر کردن هم دارد .یا اصلا مگر فکر هم می کند؟ شما بگید ما که ندیدیم.

بد حجابی

حسن شریعتی — 2007-06-09T20:06:00+01:00

بالاخره مبارزه با بد حجابی تمام شد و خوشگل مشگل ها را نه تنها از خیابان جمع نکردند که بر تعداد زنان خیابانی نیز افزودند. والبته به هزار قلم آرایش و آسایش که آرامش را از دل هر رهگذر می رباید.خدا وکیلی ما که بنا به گفته پدر بزرگوار چشم نا پاک به نامحرم نمی دوزیم نه اینکه زن وبچه داریم نع!! بلکه به خاطر خجالتی است که اصولا از این قشر دردمند اجتماع داریم. زنان همیشه تاریخ در جامعه ما وشاید دیگر جوامع مورد آزار واذیت و بی مهری ( با آنکه مهریه شان بالاست) قرار داشته ودارند. هیچ چشمی نیست که آنان را به عنوان انسان دارای عقل وموجودی دارای حق وحقوق قلمداد کند.چه در قوانین دینی وچه در قوانین عرفی واجتماعی مصطلح.

سخت است اگر آدمی بخواهد به ساده ترین آنها اشاره کند. موجوداتی که فقط به خاطر خلاء گوشتی آنها مورد مهربانی وتفقد قرار دارند وهنگامه شب ویا لحظه هوس آلود مردی در صندلی عقب سواری ویا در بیابانهای اطراف وشاید کوچه پس کوچه ای که چراغ تیر برق آن سوخته باشد.

دست برقضا تمامی ناآرامیهای جامعه هم بر دوش زنان گذاشته می شود و لابد منشاء فساد وفتنه نیز هستند. اگر طره گیسویی از زیر روسری سیاهی که کمی هم رنگ ومش به آن آلوده باشد در باد برقصد هزار نگاه را به خود می خواند وبعد باطوم و وبعد وبعد وبعد...

همه بدبختی جامعه از ظرافت زنانه شکل گرفته است. باور نمی کنید. زیرا ایرانی هستیم و هنوز که هنوز است تابوی مرد بودن خود را نشکسته ایم. وکسی نیست که داد بر بداد برد.

حجاب درد فقر و نابسامانی مسکن وعدم توجه دولتیان از جوانان را درمان نمی کند. حجاب پوششی بای سیم برق لخت نیست. حجاب سرپوش گذاشتن بر خاسته های زنان. قیرگونی کردن فقر وراندن مردم به خانه های تاریک سیاه بختی است تا کسی نداند که چگونه دیگران بر حیف ومیل دین وبیت المال قد علم کرده اند.

حجاب یعنی ایجاد توهم پاکدامنی وعفت.

یعنی به زور بگوییم که جامعه عفیف وپاک است وعاری از خطا.

کاش باتوم هایی که بر سر دختران گیسونما خورد بر سر فقرسازان بی همه چیز می خورد که در ازای ۵هزار تومان بکارت دوشیزگان را به دست توانای اعراب شاه زاده ... بر باد می دهند.

کاش سفره ای رنگین مسئولان زمان مستی را میان همه مردم تقسیم می کرد

محمود حسابی گفت:

جهان سوم جایی است که اگر کسی بخواهد مملکتش را

آباد کند خانه اش خراب می شود. واگر بخواهد خانه اش را

آباد کند مملکتش را تخریب می کند.

یا علی