می گویند شاعر دائم الخمری مدح منصور داونیقی گفت. منصور گفت چیزی بخواه. شاعر گفت : در حالت مستی چون مرا دیدند رهایم كنند وحدم مزنند.

منصور گفت نمی شود حكم خدا را باید اجرا كرد.گفت من همان یك خواسته دارم.منصور به فكر فرو رفت كه چه كند. ناگه سر بركرد وگفت یافتم. می نویسم اگر تو را در حالت مستی گرفتند هشتاد ضربه شلاق به پاداش می نوشی ات بزنند وآنكس كه تو را معرفی كرد به جزای این معرفی یكصد تازیانه تحمل كند.

عقلا گویند هیچ كس از ترس صد تازیانه حاضر به معرفی شاعر مست به حاكم شرع نشد.

شما چه می گویید؟