چون اهل ادب باشم اصلاح طلب باشم

ور نه پی یک من جو در پیت حلب باشم

یاران همه بگرفتند صدها زن وصد خانه

پنجاه رسید ومن ای وای عزب باشم

این جامعه جلاد است رحمی نکند هش دار

من در پی اصلاح اوضاع شغب باشم

آب از سر من بگذشت آواره جوبارم

عریان وبرهنه پا در فکر لقب باشم

دین من و الزامش بر باد فنا دادی

ای ناظر بد طینت خواهی که عرب باشم؟

می گویم وبعد از من گویند به دورانها

چون اهل ادب باشم اصلاح طلب باشم

بارم به خانه چون نبری جفتکی بزن

ماچم به کوچه گر ندهی چشمکی بزن

تلخ است چای ادثه وقتی که نیستی

جای نبات وقند وشکر پولکی بزن

عرعرمکن به باغ وبهار قاطر چموش

همساز خر از ته خط سوتکی بزن

گندم اگر نرست به مرداب زندگی

در دشت دیم خاطره انگولکی بزن

کرم کدو به جان تو جا خوش نموده است

آری به کون وخویش وکدو سیخکی بزن

گفتی دلت گرفت عزیزم به دشت باز

آروغکی چس خفکی  گوزکی بزن